Menu Zamknij

Pada, sup, tiṅ

सुप् तिङ् अन्तम् पदम्

sup tiṅ antam padam

'Wyraz kończy się na sup lub tiṅ.'

 pada पद
 wyraz

Wyraz (pada) tworzymy z pierwiastka (dhātu धातु). 'Dhātu' to forma wyjściowa zawierająca w sobie znaczenie, z której tworzone są słowa.

Tymi słowami mogą być albo ‘nāman’ नामन् ('imię/ rzeczownik/ przymiotnik/ zaimek/ liczebnik) albo 'ākhyāta' आख्यात (czasownik/ wyraz odnoszący się do czynności).

Przykładowo z pierwiastka (dhātu) ‘√ kṛ’ कृ znaczącego ‘robić’ utworzyć możemy m.in. takie słowa jak:

  • karman कर्मन् ‘czyn’ → (nāman)

  • karoti करोति ‘robi’ → (ākhyāta)

'Sup' सुप् to nazwa końcówek deklinacyjnych.

'Nāman' नामन् to 'imię/nomen'. Może to być rzeczownik/przymiotnik/zaimek/liczebnik. 'Nāman' podlega deklinacji, czyli odmianie przez przypadki i liczby.

Końcówka deklinacyjna ma techniczną nazwę 'sup' सुप्

Surową formę wyjściową "nāmanu" - niezmienny rdzeń, do którego dołączamy końcówkę deklinacyjną 'sup' nazywamy 'prātipadika' प्रातिपदिक.

Wyraz poddany deklinacji określamy jako subanta सुबन्त, tj. zakończony na 'sup'.

 

'Tiṅ' तिङ् to nazwa końcówek koniugacyjnych.

Czasownik to 'ākhyāta' आख्यात i podlega koniugacji, czyli odmianie przez osoby, czasy i tryby.

Końcówka koniugacyjna ma techniczną nazwę 'tiṅ' तिङ्

Wyraz poddany koniugacji określamy jako tiṅanta तिङन्त, tj. zakończony na 'tiṅ'.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *