Paul Douglas
“Language and Truth”
(„Język i prawda”)
Studia nad sanskrytem i jego związkiem z zasadami prawdy
(wg filozofii Advaity)
Dziesięć cech sanskrytu
1. Podstawowe dźwięki języka wyrażone w alfabecie mają szczególną moc, czystość i porządek.
2. Dźwięki te zawsze znajdują bezpośrednie odzwierciedlenie w formie pisemnej.
3. Dźwięk अ a, pierwsza litera alfabetu, z której wywodzą się wszystkie inne samogłoski, przenika cały język.
4. Sandhi działa w obrębie słów i pomiędzy nimi, utrzymując harmonię, stabilność i integralność języka.
5. Słowa tworzone są z dhātu i końcówek w sposób zgodny z regułami.
6. Słowa wywodzą się z dhātu.
(Można prześledzić pochodzenie słowa spowrotem do jego dhātu.)
7. Słowa w sanskrycie mają płynną formę (chodzi tu o fleksję przyp. red.), odzwierciedlającą zarówno dhātu, z których się wywodzą, jak i naturalną płynność ich oddziaływania w świecie znaczeń.
8. Naturalna spójność zdania zawarta w jego sphoṭa jest wyrażana (a) poprzez zasadę kāraka, która reguluje relacje w obrębie zdania i jest obecna w większości przyrostków, nie tylko w końcówkach przypadków, oraz (b) poprzez łączenie dźwięków według sandhi.
9. Słownictwo języka odnosi się w pełni do wszystkich trzech światów, a nowe słowa zachowują integralność języka, ponieważ są tworzone według praw gramatyki.
10. Spójność i stabilność sanskryckich praw gramatycznych i fonetycznych wskazuje na język ukształtowany i używany z wyższym poziomem świadomości niż języki, które ulegają zmianom zgodnie z lokalnymi zwyczajami i praktykami.
Tekst w oryginale
1. The elemental sounds of the language as expressed in the alphabet have special power, purity and order.
2. These sounds are always directly reflected in written forms.
3. The sound a, the first letter of the alphabet, from which all other vowels are shown to arise, pervades the whole language.
4. Sandhi operates within and between words, maintaining harmony, stability and integrity of the language.
5. Words are formed in completely lawful ways from dhAtus and pratyayas.
6. Words are traced back to dhAtus.
7. Words in Sanskrit have fluidity of form, reflecting both the dhAtus from which they originate, and the natural fluidity of their effects in the world of meanings.
8. The natural unity of a sentence held in its sphoTa, is expressed through (a) the principle of kAraka which governs relationships within the sentence, and is present in most suffixes, not just case endings, and (b) the uniting of sounds through sandhi.
9. The vocabulary of the language relates fully to all three worlds, and new words maintain the integrity of language by being formed in accordance with its grammatical laws.
10. The coherence and stability of Sanskrit grammatical and phonetic laws are indications of a language formed and used with a higher level of consciousness than languages which keep changing in accordance with local custom and practices.
